พูดลาสักคำ: ไมเคิล สวัสดิ์เสวี
ไม่ผิดใช่ไหมถ้าฉันนั้นอยากรู้
อยากถามเธอดูกับสิ่งที่มันเปลี่ยนไป
ที่เคยว่ารักตอนนี้ยังมีบ้างมั้ย
ฉันไม่แน่ใจเพราะเธอไม่เหมือนเคย
จะทิ้งชั้นแล้วใช่มั้ยเห็นเธอบอกใครต่อใครว่าเราจะจบ
เธอพบคนดีๆที่ผ่านเข้ามา
หากคิดว่ารักของชั้นหมดความสำคัญก็ให้บอกมา
เมื่อเธอพบใครดีกว่า ในวันนี้ขอเพียงว่า
ให้เธอพูดลาสักคำ
อย่าปล่อยให้ชั้นต้องถามคนอื่นเค้า
มันเรื่องของเราอยากจะให้เธอบอกกัน
หากเธอไม่รักไม่ว่าอะไรทั้งนั้น
ขอคำสั้นๆ ให้เธอเป็นคนพูดมา
จะทิ้งชั้นแล้วใช่มั้ยเห็นเธอบอกใครต่อใครว่าเราจะจบ
เธอพบคนดีๆที่ผ่านเข้ามา
หากคิดว่ารักของชั้นหมดความสำคัญก็ให้บอกมา
เมื่อเธอพบใครดีกว่า ในวันนี้ขอเพียงว่า
ให้เธอพูดลากับชั้นเอง......
การมีสิ่งใดสิ่งหนึ่งอยู่ด้วยเป็นเวลานาน
ความผูกพันมันย่อมเกิดตามมา
แต่สิ่งนั้นมันเป็นความผูกพันหรือ
ความเคยชิน ความรู้สึกจริงๆ
คืออะไร?
การเอาตัวและใจไปยึดติดกับคน
หรือสิ่งของบางอย่าง จนทำให้เราคิดว่า
ถ้าเราขาดสิ่งนั้นไปเราคงอยู่ไม่ได้
หรือชีวิตเราคงไม่ปกติ แต่ในความ
เป็นจริงแล้วสิ่งใดๆบนโลกนี้ เราไม่สามารถ
มีไว้ได้ตลอดไป หากต้องมีการสูญเสีย
สิ่งที่ตามมานั้นคือความรู้สึก
ที่ขาดอะไรไป ผิดปกติ ร่างกายทำงานไม่
เหมือนเดิม แค่การหายใจเข้าที่ทำเป็น
กิจวัตรทุกวัน มันก็ยากเสียเหลือเกิน
เหมือนเราอยู่คนเดียว
บนโลกที่ยากลำบากและต้องฝ่าฟัน
มันไปเพียงลำพังกับความเหงา
ที่ไม่รู้ว่ามันจะตอกย้ำเราไปถึงเมื่อไหร่
"ความผูกพันมันเป็นสิ่งที่ทำให้เรา
ยึดติดกับสิ่งนั้นหรือว่ามันเป็น
ความรู้สึกที่คอยทำร้ายเรากันแน่?"
